برگ زرد:

     اين روزها بدنبال شادي هاي تازه بودن سرگرمي لحظه هايم شده است؛ باز هم يافتن دريچه هايي كه به سوي نشاط باز مي شوند را ساده تر مي يابم؛ وقتي نيت عمل داشته باشي زمانه هر كاري هم بكند نمي تواند جلويت را بگيرد؛ چند روزي  فراخوان جشنواره موسيقي حواسم را پرت كرده بود؛ مي دانستم اين تجربه مي تواند مرا به دنياي موسيقي بازگرداند اما خودم را متقاعد كردم كه در شرايط فعلي و امتحان پيش رو نمي توانم. ولي همه چيز درست شد، لغو امتحان بهانه خوبي بود براي ديوانه بازيهايي كه تا پايان هفته تمامي نداشتند؛ شايد آن روز ديرتر از هميشه روانه دانشگاه شدم، براي مني كه كلاس هايم را نرفته بودم رفتن به بهانه جشنواره عين ديوانگي اما شادي دوباره بود؛ اين شادي بي دليل. سال گذشته حتي فرصت نواختن هم به من نرسيد چون دلم محكم نبود اما اين بار سن جشنواره براي اولين بار زير گام هايم بود؛ نفر اول نواختم و تجربه اي كه هميشه در گوشم ندا مي دهد دلت را محكم كن؛ آن شب تمام ناشدني بود، اراده و اشتياق در كنار يك دوست مرا به مجلسي كشاند كه ماه ها از آن فاصله گرفته بودم، وقتي در جمعي باشي كه تنها صحبت از موفقيت و ايمان و برتري است نمي تواني دست خالي بيرون بيايي....

       عجايب اين هفته در دل اتفاقاتي كه حال مرا ناخوش كرده بود يك نويد داشت: اگر تنها سختي ها را مي بيني به اين دليل است كه به شادي ها پشت كرده اي، اين محبسي بود كه با دست خويش بنا كرده بودم .از هر فرصتي مي توان بهره نشاط برد؛ از تولد يك دوست كه من و همه هم اتاقي ها را براي مدتي كوتاه از كوران امتحانات خارج كند و با نشاطي مضاعف باز گرداند يا حتي درد دلهاي دوستي ديگر كه تو را محرم خويش دانسته و براي لحظاتي تو را محكوم به قضاوتي عادلانه كند آن وقت تمام خاطرات گذشته را بياد مي آوري و مفهوم خودباوري را از نو مرور مي كني...

       ... ما همه خوشبختيم. ديگران هرگونه تصور كنند ادراك ما بر همه چيز غالب است؛ جلسه آخر يكي از دروس عمومي و من كه غيبت هايم فزوني يافته بود وارايه كنفرانس هم نداشتم. اين جلسه، جلسه آخر بود و به هر بهانه اي بوداستاد را متقاعد كردم كه كنفرانس من آماده است و دقايقي كه براي حاضرين به سخنراني پرداختم مساوي شد با امتيازات مثبت كاملي كه استاد از من دريغ نداشتند. اين ها همه به جاي خود اما اعتماد به نفس درس ديگري به من داد چرا كه يك كلمه از كنفرانسم را از قبل آماده نكرده بودم . بداهه گويي آن شب را عين خودباوري مي بينم و نيازي كه اطمينان مرا بارور كرد به اين كه انسان بر هر كاري مسلط است؛ هفته من اين بار متبرك به نام دوستاني بود كه سرچشمه تجربه هاي تازه ام بودند. تجربه هايي كه هركدام دري از نشاط را به رويم گشودند. ديگر توفان مصائب را باكي نيست چرا كه طعم آرامش پس از توفان را چشيده ام و اكنون تشنه ي حادثه اي ديگر...